Patiënten als inkomstenbron voor de familie

Onlangs kwam mij een apart verhaal ter oren m.b.t. de Nederlandse gezondheidszorg en het stelsel van sociale voorzieningen. Ik weet niet 100% zeker of het klopt, maar misschien dat lezers het verhaal herkennen, kunnen aanvullen, verbeteren of becommentariëren:

Een kind wordt zeer ernstig gehandicapt geboren, zo erg dat het allemaal maar liggend kan leven en zich totaal niet bewust is van de wereld en alleen in leven kan blijven door permanente verzorging in een verzorgingstehuis. Bij de geboorte van het kind was de levensverwachting een jaar of 10. De ouders hadden aan de verzorgers een niet-reanimeren verklaring gegeven, zodat bij ernstige complicaties geen levensreddende acties zouden worden ondernomen.

De Nederlandse staat betaalt ziektekosten en uitkering

Echter, de inschatting van de dokteren bleek niet helemaal te kloppen. Het "kind" is inmiddels ruim 30. Vanaf een bepaalde leeftijd schijnt ook zo iemand recht te hebben om WAO en/of een andere uitkering. De kosten van de verzorging worden betaald uit de ziektenkostenverzekering en/of AWBZ met een geringe eigen bijdrage die veel en veel lager is dan de inkomsten van dit kind dat niet eens weet dat ze leeft.
Oftewel na een dramatisch moeilijke periode voor de ouders en de acceptatie dat het nooit wat wordt met het kind, is dit kind dat zelfstandig niet kan blijven leven en dat zich niet eens bewust is van haar bestaan ineens een inkomstenbron geworden voor de familie, waarbij de staat én de (waanzinnig hoge) ziektekosten betaalt én de uitkering.

Waar de ouders eerst een niet-reanimeren wens hadden, hebben ze nu geopteerd voor de keuze dat medici hun uiterste best moeten doen om het leven te redden in geval van complicaties.

Vervolg gesprekken leerde dat een dergelijke situatie, ook geldt voor vele mensen die in een verzorgingstehuis liggen en geen eigen woonlasten meer hebben.

Die hebben vaak amper kosten, maar wel AOW en pensioen en hoeven niets of een kleine bijdrage te leveren. Het eerste half jaar sowieso nauwelijks, daarna naar draagkracht, maar bij de meesten blijft er dus een aardig centje over.